Marianne Hansen-Hallewaard schetst met Meesterwerken een realistisch beeld van de Bescheij’s die in hun tijd een reputatie genoten die ze in latere eeuwen zijn kwijtgeraakt. Een meesterlijk geschreven mozaïekroman.
Mariette
3 maanden geleden
Voor de 2e keer het boek meesterwerken gelezen. Eerst als meelezer voorafgaand aan het "eindproduct". Heel geconcentreerd en zorgvuldig, met het aanteken schriftje ernaast.
Het boek is goed geredigeerd, waardoor de 2e keer het lezen heel prettig en ontspannen was.
De verhaallijn en de inhoud, zijn net zo interessant als de 1e keer. Het neemt je mee in een 18e eeuws schilders familie in al zijn facetten, wat tot het eind blijft boeien.
Het vele research werk en de details uitpluizen van alle personen zijn helemaal verweven in de roman.
Betsie Tuit
3 maanden geleden
Ik heb het boek van Marianne gelezen.
Sinds ik haar nu zeven jaar ken, is dit boek ook een stukje van haar eigen leven. Het vertelt over haar zoektocht naar het leven van haar bekende, maar toch onbekende familie, die zij op een heel bijzondere manier in een roman, geschreven in achttiende-eeuwse stijl, tot leven heeft gebracht.
Ze heeft haar familie nu een plek gegeven in haar boek Meesterwerken, waarin zij zelf, denk ik, na een zoektocht van vijftien jaar haar grootste meesterwerk heeft gecreëerd.
Knap hoor!!
Uiteindelijk was het leven toen in grote lijnen toch het leven dat wij vandaag de dag ook nog kennen. Alleen zonder tv, fiets, trein, auto, computers en elektrische apparaten, die uit ons leven niet meer weg te denken zijn.
Maar ik leerde ook nieuwe dingen uit het verleden die ik nog niet wist, zoals oude benamingen.
Uiteindelijk zijn er door deze familie prachtige kunstwerken gemaakt die nu in musea hangen. De familie zou, denk ik, erg trots zijn op Marianne, een verre nazaat, die uiteindelijk toch zeker de genen van deze bijzondere familie heeft geërfd.
Ze heeft zelf ook vele mooie schilderijen gemaakt en bovendien prachtige kunstwerken, want beeldhouwen kan ze ook heel goed.
De omslag van zowel het boek als het tijdschrift vind ik warm en prachtig.
Ik kan alleen maar zeggen: ga het lezen en maak kennis met de familie Bescheij en Balthazar.
André Butter
3 maanden geleden
Als liefhebber van historische romans besef ik terdege dat in dit genre de auteur over veel fantasie (en een goede pen) moet beschikken om de lacunes in wat er aan historische gegevens beschikbaar is in te vullen..
Voor mij is een dergelijke roman geslaagd wanneer je het gevoel krijgt niet te kunnen duiden wat feiten en wat fictie is. Marianne heeft een alleszins geloofwaardig verhaal afgeleverd dat me van begin tot eind heeft geboeid.
Astrid
3 maanden geleden
Het was bijzonder om met het leven van de kunstenaars mee te lopen en niet alleen hun perspectief op alle gebeurtenissen mee te krijgen, maar ook het veranderende tijdsbeeld. Marianne weet ieder personage een eigen karakter te geven, waardoor de familieband voelbaar wordt. Het voelde alsof ik hen allemaal had leren kennen. Toen het boek uit was, vond ik dat jammer. Je hebt de familie Bescheij echt eer aangedaan.
Reacties
Marianne Hansen-Hallewaard schetst met Meesterwerken een realistisch beeld van de Bescheij’s die in hun tijd een reputatie genoten die ze in latere eeuwen zijn kwijtgeraakt. Een meesterlijk geschreven mozaïekroman.
Voor de 2e keer het boek meesterwerken gelezen. Eerst als meelezer voorafgaand aan het "eindproduct". Heel geconcentreerd en zorgvuldig, met het aanteken schriftje ernaast.
Het boek is goed geredigeerd, waardoor de 2e keer het lezen heel prettig en ontspannen was.
De verhaallijn en de inhoud, zijn net zo interessant als de 1e keer. Het neemt je mee in een 18e eeuws schilders familie in al zijn facetten, wat tot het eind blijft boeien.
Het vele research werk en de details uitpluizen van alle personen zijn helemaal verweven in de roman.
Ik heb het boek van Marianne gelezen.
Sinds ik haar nu zeven jaar ken, is dit boek ook een stukje van haar eigen leven. Het vertelt over haar zoektocht naar het leven van haar bekende, maar toch onbekende familie, die zij op een heel bijzondere manier in een roman, geschreven in achttiende-eeuwse stijl, tot leven heeft gebracht.
Ze heeft haar familie nu een plek gegeven in haar boek Meesterwerken, waarin zij zelf, denk ik, na een zoektocht van vijftien jaar haar grootste meesterwerk heeft gecreëerd.
Knap hoor!!
Uiteindelijk was het leven toen in grote lijnen toch het leven dat wij vandaag de dag ook nog kennen. Alleen zonder tv, fiets, trein, auto, computers en elektrische apparaten, die uit ons leven niet meer weg te denken zijn.
Maar ik leerde ook nieuwe dingen uit het verleden die ik nog niet wist, zoals oude benamingen.
Uiteindelijk zijn er door deze familie prachtige kunstwerken gemaakt die nu in musea hangen. De familie zou, denk ik, erg trots zijn op Marianne, een verre nazaat, die uiteindelijk toch zeker de genen van deze bijzondere familie heeft geërfd.
Ze heeft zelf ook vele mooie schilderijen gemaakt en bovendien prachtige kunstwerken, want beeldhouwen kan ze ook heel goed.
De omslag van zowel het boek als het tijdschrift vind ik warm en prachtig.
Ik kan alleen maar zeggen: ga het lezen en maak kennis met de familie Bescheij en Balthazar.
Als liefhebber van historische romans besef ik terdege dat in dit genre de auteur over veel fantasie (en een goede pen) moet beschikken om de lacunes in wat er aan historische gegevens beschikbaar is in te vullen..
Voor mij is een dergelijke roman geslaagd wanneer je het gevoel krijgt niet te kunnen duiden wat feiten en wat fictie is. Marianne heeft een alleszins geloofwaardig verhaal afgeleverd dat me van begin tot eind heeft geboeid.
Het was bijzonder om met het leven van de kunstenaars mee te lopen en niet alleen hun perspectief op alle gebeurtenissen mee te krijgen, maar ook het veranderende tijdsbeeld. Marianne weet ieder personage een eigen karakter te geven, waardoor de familieband voelbaar wordt. Het voelde alsof ik hen allemaal had leren kennen. Toen het boek uit was, vond ik dat jammer. Je hebt de familie Bescheij echt eer aangedaan.
Reactie plaatsen